[[{"content_id":80789,"content_number":0,"portal_id":186,"lang_id":"fa","content_title":"میلاد با سعادت امام حسن مجتبی (ع) ، کریم اهل بیت مبارک باد","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"سخنانی کوتاه و پرمحتوا از امام حسن مجتبی علیه السلام (1) &nbsp;&nbsp;\r\n\r\n\r\n1.&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد :&nbsp;زهد چیست&zwnj; ؟ فرمود : رغبت&zwnj; به&zwnj; تقوى&zwnj; و بى&zwnj; رغبتى&zwnj; به&zwnj; دنیا.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 227)\r\n\r\n------------------------------------\r\n\r\n2.&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد :&nbsp;مروت&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : حفظ دین&zwnj; ، عزت&zwnj; نفس&zwnj; ، نرمش&zwnj; ، احسان&zwnj; ، پرداخت&zwnj; حقوق&zwnj; و اظ&zwnj;هار دوستى&zwnj; نسبت&zwnj; به&zwnj; مردم&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 227)\r\n\r\n------------------------------------\r\n3.&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد :&nbsp;کرم&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : بخشش&zwnj; پیش&zwnj; از خواهش&zwnj; و اطعام&zwnj; در قحطى&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 227)\r\n------------------------------------\r\n4.&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد :&nbsp;بخل&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : آنچه&zwnj; در کف&zwnj; دارى&zwnj; شرف&zwnj; بدانى&zwnj; ، و آنچه&zwnj; انفاق&zwnj; کنى&zwnj; تلف&zwnj; شمارى&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 227)\r\n\r\n------------------------------------\r\n5.از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد:&nbsp;بى&zwnj; نیازى&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : رضایت&zwnj; نفس&zwnj; به&zwnj; آنچه&zwnj; برایش&zwnj; قسمت&zwnj; شده&zwnj; ، هر چند کم&zwnj; باشد .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 228)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n6 .&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد:&nbsp;فقر چیست&zwnj; ؟ فرمود : حرص&zwnj; به&zwnj; هر چیز .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 228)\r\n------------------------------------\r\n7.&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد:&nbsp;شرف&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : موافقت&zwnj; با دوستان&zwnj; و حفظ همسایگان&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 228)\r\n------------------------------------\r\n8.&nbsp;از امام حسن (ع) سؤال&zwnj; شد:&nbsp;پستى&zwnj; و ناکسى&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : به&zwnj; خود رسیدن&zwnj; و بى&zwnj;اعتنایى&zwnj; به&zwnj; همسر .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 228)\r\n------------------------------------\r\n9.&nbsp;پناهنده&zwnj; به&zwnj; خدا آسوده&zwnj; و محفوخ&zwnj; است&zwnj; ، و دشمنش&zwnj; ترسان&zwnj; و بى&zwnj;یاور\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 229)\r\n------------------------------------\r\n10.&nbsp;از خدا بر حذر باشید با زیادى&zwnj; یاد او ، و از خدا بترسید به&zwnj; وسیله&zwnj; تقوى&zwnj; ، و به&zwnj; خدا نزدیک&zwnj; شوید با طاعت&zwnj; ، به&zwnj; درستى&zwnj; که&zwnj; او نزدیک&zwnj; است&zwnj; و پاسخگو .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 229)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n11.بزرگى&zwnj; کسانى&zwnj; که&zwnj; عظمت&zwnj; خدا را دانستند این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; تواضع&zwnj; کنند ، و عزت&zwnj; آنها که&zwnj; جلال&zwnj; خدا را شناختند این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برایش&zwnj; زبونى&zwnj; کنند ، و سلامت&zwnj; آنها که&zwnj; دانستند خدا چه&zwnj; قدرتى&zwnj; دارد این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; او تسلیم&zwnj; شوند .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 229)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n12.&nbsp;بدانید که&zwnj; خدا شما را بیهوده&zwnj; نیافریده&zwnj; و سر خود رها نکرده&zwnj; ، مدت&zwnj; عمر شما را معین&zwnj; کرده&zwnj; ، و روزى&zwnj; شما را میانتان&zwnj; قسمت&zwnj; کرده&zwnj; ، تا هر خردمندى&zwnj;&zwnj; اندازه&zwnj; خود را بداند و بفهمد که&zwnj; هر چه&zwnj; برایش&zwnj; مقدر است&zwnj; به&zwnj; او مى&zwnj;رسد ، و هر چه&zwnj; از او نیست&zwnj; به&zwnj; او نخواهد رسید ، خدا خرج&zwnj; دنیاى&zwnj; شما را کفایت&zwnj; کرده&zwnj;&zwnj; و شما را براى&zwnj; پرستش&zwnj; فراغت&zwnj; بخشیده&zwnj; و به&zwnj; شکرگزارى&zwnj; تشویق&zwnj; کرده&zwnj; ، و ذکر و نماز را بر شما واجب&zwnj; کرده&zwnj; و تقوى&zwnj; را به&zwnj; شما سفارش&zwnj; کرده&zwnj; ، و آن&zwnj; را نهایت&zwnj; رضایت&zwnj;مندى&zwnj; خود مقرر ساخته&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 234)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n13.&nbsp;&nbsp;اى&zwnj; بندگان&zwnj; خدا ، از خدا بپرهیزید ، و بدانید که&zwnj; هر کس&zwnj; از خدا بپرهیزد ، خداوند او را به&zwnj; خوبى&zwnj; از فتنه&zwnj;ها و آزمایشها برآورد و در کارش&zwnj; موفق&zwnj;&zwnj; سازد و راه&zwnj; حق&zwnj; را برایش&zwnj; آماده&zwnj; کند .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 234)\r\n------------------------------------\r\n14.&nbsp; هیچ&zwnj; مردمى&zwnj; با هم&zwnj; مشورت&zwnj; نکند مگر اینکه&zwnj; به&zwnj; درستى&zwnj; هدایت&zwnj; شوند .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 236)\r\n------------------------------------\r\n15.&nbsp; پستى&zwnj; و ناکسى&zwnj; این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شکر نعمت&zwnj; نکنى&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 236)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n16.&nbsp;در طلب&zwnj; مانند شخص&zwnj; پیروز مکوش&zwnj; ، و مانند کسى&zwnj; که&zwnj; تسلیم&zwnj; شده&zwnj; به&zwnj; قدر اعتماد نکن&zwnj; چون&zwnj; به&zwnj; دنبال&zwnj; کسب&zwnj; و روزى&zwnj; رفتن&zwnj; سنت&zwnj; است&zwnj; ، و میانه&zwnj;روى&zwnj;&zwnj; در طلب&zwnj; روزى&zwnj; از عفت&zwnj; است&zwnj; ، و عفت&zwnj; مانع&zwnj; روزى&zwnj; نیست&zwnj; ، و حرص&zwnj; موجب&zwnj; زیادى&zwnj; رزق&zwnj; نیست&zwnj; . به&zwnj; درستى&zwnj; که&zwnj; روزى&zwnj; قسمت&zwnj; شده&zwnj; و حرص&zwnj; زدن&zwnj; ،، موجب&zwnj; گناه&zwnj; مى&zwnj;شود .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 236)\r\n------------------------------------\r\n17.&nbsp;انسان&zwnj; تا وعده&zwnj; نداده&zwnj; ، آزاد است&zwnj; . اما وقتى&zwnj; وعده&zwnj; مى&zwnj;دهد زیر بار مسؤولیت&zwnj; مى&zwnj;رود ، و تا به&zwnj; وعده&zwnj;اش&zwnj; عمل&zwnj; نکند رها نخواهد شد .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 78 ، ص&zwnj; 113)\r\n------------------------------------\r\n18.&nbsp;آن&zwnj; کس&zwnj; که&zwnj; بر حسن&zwnj; اختیار خداوند توکل&zwnj; و اعتماد کند ( و به&zwnj; قضا و قدر الهى&zwnj; خوشنود باشد ) آرزو نمى&zwnj;کند در غیر حالى&zwnj; باشد که&zwnj; خداوند برایش&zwnj;&zwnj; اختیار کرده&zwnj; است&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 236)\r\n------------------------------------\r\n19.خیرى&zwnj; که&zwnj; هیچ&zwnj; شرى&zwnj; در آن&zwnj; نیست&zwnj; ، شکر بر نعمت&zwnj; و صبر بر مصیبت&zwnj; و ناگوار است&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 237)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n20.&nbsp;آن&zwnj; حضرت&zwnj; - علیه&zwnj; السلام&zwnj; - به&zwnj; مردى&zwnj; که&zwnj; از بیمارى&zwnj; شفا یافته&zwnj; بود ، فرمود : خدا یادت&zwnj; کرد پس&zwnj; یادش&zwnj; کن&zwnj; ، و از تو گذشت&zwnj; پس&zwnj; شکرش&zwnj; کن&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 237)\r\n------------------------------------\r\n21.&nbsp;&nbsp;هر کس&zwnj; که&zwnj; پیوسته&zwnj; به&zwnj; مسجد رود یکى&zwnj; از این&zwnj; هشت&zwnj; فایده&zwnj; نصیبش&zwnj; شود :\r\nآیه&zwnj; محکمه&zwnj; ، دست&zwnj;یابى&zwnj; به&zwnj; برادرى&zwnj; سودمند ، دانشى&zwnj; تازه&zwnj; ، رحمتى&zwnj; مورد انتظار ، سخنى&zwnj; که&zwnj; او را به&zwnj; راه&zwnj; راست&zwnj; کشد یا او را از هلاکت&zwnj; برهاند ، ترک&zwnj; گناهان&zwnj; از شرم&zwnj; مردم&zwnj; و ترس&zwnj; از خدا .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 238)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n22.&nbsp; به&zwnj; درستى&zwnj; که&zwnj; پر دیدترین&zwnj; دیده&zwnj;ها آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در خیر نفوذ کند ، و شنواترین&zwnj; گوشها آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; تذکرى&zwnj; را بشنود و از آن&zwnj; سود برد ، سالمترین&zwnj; دلها آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; از شبه&zwnj;ها پاک&zwnj; باشد .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 238)\r\n------------------------------------\r\n23.&nbsp; مردى&zwnj; به&zwnj; امام&zwnj; حسن&zwnj; - علیه&zwnj; السلام&zwnj; - عرض&zwnj; کرد : دخترى&zwnj; دارم&zwnj; ، به&zwnj; نظر شما با چه&zwnj; کسى&zwnj; وصلت&zwnj; کنم&zwnj; . فرمود : با کسى&zwnj; که&zwnj; متقى&zwnj; و باایمان&zwnj; باشد .\r\nچون&zwnj; اگر او را دوست&zwnj; بدارد ، مورد احترامش&zwnj; قرار مى&zwnj;دهد ، و اگر از او نفرت&zwnj; داشته&zwnj; باشد ، به&zwnj; او ظ&zwnj;لم&zwnj; نمى&zwnj;کند.\r\n(مستظ&zwnj;رف&zwnj; ، ج&zwnj; 2 ، ص&zwnj; 218)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n24.&nbsp;به&zwnj; درستى&zwnj; که&zwnj; نعمت&zwnj; دنیا پایدار نیست&zwnj; ، نه&zwnj; از آسیبش&zwnj; آسودگى&zwnj; هست&zwnj; ، و نه&zwnj; از بدیهایش&zwnj; جلوگیرى&zwnj; ، فریبى&zwnj; است&zwnj; حایل&zwnj; سعادت&zwnj; ، و تکیه&zwnj; گاهى&zwnj; است&zwnj;&zwnj; خمیده&zwnj; .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 239)\r\n------------------------------------\r\n25.&nbsp; اى&zwnj; بندگان&zwnj; خدا از عبرتها پند گیرید ، و از اثر گذشتگان&zwnj; متوجه&zwnj; شوید ، و به&zwnj; وسیله&zwnj; نعمتها از نافرمانى&zwnj; خدا باز ایستید ، و از پندها سود برید .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 239)\r\n------------------------------------\r\n26.&nbsp;به&zwnj; درستى&zwnj; که&zwnj; خداوند ماه&zwnj; رمضان&zwnj; را میدان&zwnj; مسابقه&zwnj; خلق&zwnj; خود ساخته&zwnj; تا به&zwnj; وسیله&zwnj; طاعتش&zwnj; به&zwnj; رضاى&zwnj; او سبقت&zwnj; گیرند.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 239)\r\n------------------------------------\r\n27.&nbsp;&nbsp;به&zwnj; خدا سوگند اگر پرده&zwnj; برگیرند ، معلوم&zwnj; مى&zwnj;شود که&zwnj; نیکوکار مشغول&zwnj; کار نیک&zwnj; خود است&zwnj; و بدکار گرفتار بدکردارى&zwnj; خود.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 240)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n28.&nbsp;&nbsp;اى&zwnj; پسرم&zwnj; با هیچکس&zwnj; برادرى&zwnj; مکن&zwnj; تا بدانى&zwnj; کجا مى&zwnj;رود و از کجا مى&zwnj;آید و چه&zwnj; ریشه&zwnj;اى&zwnj; دارد ، پس&zwnj; چون&zwnj; خوب&zwnj; از حالش&zwnj; آگاه&zwnj; شدى&zwnj; و معاشرتش&zwnj; راا پسندیدى&zwnj; با او برادرى&zwnj; کن&zwnj; به&zwnj; شرط گذشت&zwnj; از لغزش&zwnj; و کمک&zwnj; در تنگى&zwnj;.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 236)\r\n------------------------------------\r\n29.&nbsp;&nbsp;از آن&zwnj; حضرت&zwnj; سؤال&zwnj; شد : ترس&zwnj; چیست&zwnj; ؟ فرمود : دلیرى&zwnj; بر دوست&zwnj; و گریز از دشمن&zwnj;.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 227)\r\n------------------------------------\r\n30.&nbsp;ننگ&zwnj; کشیدن&zwnj; آسانتر از دوزخ&zwnj; رفتن&zwnj; است&zwnj;.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 237)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n31.&nbsp; سفاهت&zwnj; ، به&zwnj; پستى&zwnj; گراییدن&zwnj; و با گمراهان&zwnj; نشستن&zwnj; است&zwnj; .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 78 ، ص&zwnj; 115)\r\n------------------------------------\r\n32.&nbsp;&nbsp;آن&zwnj; حضرت&zwnj; در وصف&zwnj; برادر ( دوست&zwnj; ) نیکوکارش&zwnj; فرمود : از همه&zwnj; مردم&zwnj; در چشم&zwnj; من&zwnj; بزرگتر بود و سر بزرگوارى&zwnj; او در نظر من&zwnj; کوچکى&zwnj; دنیاا در چشم&zwnj; او بود ، جهل&zwnj; و نادانى&zwnj; بر او تسلط نداشت&zwnj; ، اقدام&zwnj; نمى&zwnj;کرد مگر بعد از اطمینان&zwnj; به&zwnj; سودمند بودن&zwnj; آن&zwnj; . نه&zwnj; شکایتى&zwnj; داشت&zwnj; و نه&zwnj; خشم&zwnj; و دلتنگى&zwnj; .\r\nبیشتر عمرش&zwnj; خاموش&zwnj; بود ، و چون&zwnj; لب&zwnj; به&zwnj; سخن&zwnj; مى&zwnj;گشود بر همه&zwnj; گوینده&zwnj;ها چیره&zwnj; بود ، ضعیف&zwnj; و ناتوان&zwnj; مى&zwnj;نمود ، اما هنگام&zwnj; نبرد شیرى&zwnj; درنده&zwnj; بود . چون&zwnj; با دانشمندان&zwnj; مى&zwnj;نشست&zwnj; به&zwnj; شنیدن&zwnj; شیفته&zwnj;تر بود تا گفتن&zwnj;.\r\nبه&zwnj; هنگام&zwnj; ضرورت&zwnj; سخن&zwnj; ، سکوت&zwnj; خود را مى&zwnj;شکست&zwnj;. نمى&zwnj;گفت&zwnj; آنچه&zwnj; را عمل&zwnj; نمى&zwnj;کرد و عمل&zwnj; مى&zwnj;کرد آنچه&zwnj; را نمى&zwnj;گفت&zwnj; ، چون&zwnj; در برابر دو کار قرار مى&zwnj;گرفت&zwnj; که&zwnj; نمى&zwnj;دانست&zwnj; کدام&zwnj; خداپسندانه&zwnj;تر است&zwnj; آن&zwnj; را در نظر مى&zwnj;گرفت&zwnj; که&zwnj; پسند نفسش&zwnj; نبود ، هیچکس&zwnj; را به&zwnj; خاطر کارى&zwnj; که&zwnj; مى&zwnj;توان&zwnj; از آن&zwnj; عذرى&zwnj; آورد سرزنش&zwnj; نمى&zwnj;کرد .\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 237)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n33.&nbsp;&nbsp;کسى&zwnj; که&zwnj; عقل&zwnj; ندارد ادب&zwnj; ندارد ، و کسى&zwnj; که&zwnj; همت&zwnj; ندارد مروت&zwnj; ندارد ، و کسى&zwnj; که&zwnj; دین&zwnj; ندارد حیا ندارد. و خردمندى&zwnj; موجب&zwnj; معاشرت&zwnj; نیکو با مردم&zwnj;&zwnj; است&zwnj; ، و به&zwnj; وسیله&zwnj; عقل&zwnj; سعادت&zwnj; هر دو عالم&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; مى&zwnj;آید .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 78 ، ص&zwnj; 111)\r\n------------------------------------\r\n34.&nbsp;تعجب&zwnj; مى&zwnj;کنم&zwnj; از کسانیکه&zwnj; در غذاى&zwnj; جسم&zwnj; خود فکر مى&zwnj;کنند ولى&zwnj; در امور معنوى&zwnj; و غذاى&zwnj; جان&zwnj; خویش&zwnj; تفکر نمى&zwnj;کنند. شکم&zwnj; را از طعام&zwnj; مضر حفظظ مى&zwnj;کنند ولى&zwnj; در روح&zwnj; و روان&zwnj; خویش&zwnj; افکار پلید و پستى&zwnj; را وارد مى&zwnj;کنند.\r\n(بحار الانوار، ج&zwnj; 1 ، ص&zwnj; 218)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n35.حضرت&zwnj; مجتبى&zwnj; - علیه&zwnj; الاسلام&zwnj; - بهترین&zwnj; جامه&zwnj;هاى&zwnj; خود را در موقع&zwnj; نماز مى&zwnj;پوشید ، کسانى&zwnj; از آن&zwnj; حضرت&zwnj; سبب&zwnj; این&zwnj; کار را سؤال&zwnj; کردند ، در جواب&zwnj; فرمود : خداند جمیل&zwnj; است&zwnj; و جمال&zwnj; و زیبایى&zwnj; را دوست&zwnj; دارد به&zwnj; این&zwnj; جهت&zwnj; خود را در پیشگاه&zwnj; الهى&zwnj; زینت&zwnj; مى&zwnj;کنم&zwnj; ، خداوند امر فرموده&zwnj; که&zwnj; با زینت&zwnj;هاى&zwnj; خود در مساجد حاضر شوید.\r\n(تفسیر عیاشى&zwnj; ، ج&zwnj; 2 ، ص&zwnj; 14)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n36.&nbsp;تنها چیزى&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; دنیاى&zwnj; فانى&zwnj; ، باقى&zwnj; مى&zwnj;ماند قرآن&zwnj; است&zwnj; ، پس&zwnj; قرآن&zwnj; را پیشوا و امام&zwnj; خود قرار دهید ، تا به&zwnj; راه&zwnj; راست&zwnj; و مستقیم&zwnj; هدایت&zwnj; شوید.\r\nهمانا محق&zwnj; ترین&zwnj; مردم&zwnj; به&zwnj; قرآن&zwnj; کسانى&zwnj; هستند که&zwnj; بدان&zwnj; عمل&zwnj; کنند اگر چه&zwnj; آن&zwnj; را حفظ نکرده&zwnj; باشند ، و دورترین&zwnj; افراد از قرآن&zwnj; کسانى&zwnj; هستند که&zwnj; به&zwnj; دستورات&zwnj; آن&zwnj; عمل&zwnj; نکنند گرچه&zwnj; قارى&zwnj; و خواننده&zwnj; آن&zwnj; باشند.\r\n(ارشاد القلوب&zwnj; ، ص&zwnj; 102)\r\n------------------------------------\r\n\r\n\r\n37.&nbsp;اى&zwnj; مردم&zwnj; هر کس&zwnj; براى&zwnj; خدا اخلاص&zwnj; ورزد و سخن&zwnj; او را راهنماى&zwnj; خود قرار دهد به&zwnj; راهى&zwnj; که&zwnj; درست&zwnj;تر و استوارتر است&zwnj; هدایت&zwnj; مى&zwnj;شود و خداوند او را براى&zwnj; آگاهى&zwnj; و هوشیارى&zwnj; توفیق&zwnj; داده&zwnj; و به&zwnj; عاقبت&zwnj; خوش&zwnj; کمک&zwnj; کرده&zwnj; است.\r\n(تحف&zwnj; العقول&zwnj; ، ص&zwnj; 229)\r\n------------------------------------\r\n38.&nbsp; پرسش&zwnj; صحیح&zwnj; نیمى&zwnj; از علم&zwnj; است&zwnj; ، و مدارا کردن&zwnj; با مردم&zwnj; نیمى&zwnj; از عقل&zwnj; است&zwnj; ، و اقتصاد و اعتدال&zwnj; در زندگى&zwnj; نیمى&zwnj; از مخارج&zwnj; است&zwnj;.\r\n(شرح&zwnj; نهج&zwnj; البلاغه&zwnj; ابن&zwnj; ابى&zwnj; الحدید ، ج&zwnj; 18 ، ص&zwnj; 108)\r\n------------------------------------\r\n39.&nbsp;بیشترین&zwnj; زیرکى&zwnj; ، ترس&zwnj; از خدا و پرهیزکارى&zwnj; است&zwnj; و بیشترین&zwnj; نادانى&zwnj; ، عیاشى&zwnj; و شهوترانى&zwnj; است&zwnj;.\r\n(حلیه&zwnj; الاولیاء ، ج&zwnj; 2 ، ص&zwnj; 37)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n40.&nbsp; مادرم&zwnj; فاطمه&zwnj; ( س&zwnj; ) را دیدم&zwnj; که&zwnj; شب&zwnj; جمعه&zwnj; تا صبح&zwnj; مشغول&zwnj; عبادت&zwnj; و رکوع&zwnj; و سجود بود و شنیدم&zwnj; که&zwnj; براى&zwnj; مؤمنین&zwnj; دعا مى&zwnj;کرد و اسامى&zwnj; آنان&zwnj; را ذکر مى&zwnj;نمود و براى&zwnj; آنان&zwnj; بسیار دعا مى&zwnj;کرد ولى&zwnj; براى&zwnj; خودش&zwnj; دعا نکرد ، پس&zwnj; به&zwnj; او عرض&zwnj; کردم&zwnj; : مادر چرا همان&zwnj; طور که&zwnj; براى&zwnj; دیگران&zwnj; دعا کردى&zwnj; براى&zwnj; خودت&zwnj; دعا نکردى&zwnj; ، فرمودند : پسرم&zwnj; ، اول&zwnj; همسایه&zwnj; را مقدم&zwnj; دار و سپس&zwnj; خود و اهل&zwnj; خانه&zwnj; را .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 43 ، ص&zwnj; 81)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n41.&nbsp;&nbsp;رسول&zwnj; خدا ( ص&zwnj; ) فرمود : محبت&zwnj; و دوستى&zwnj; ما اهل&zwnj; بیت&zwnj; را اختیار کنید ، چون&zwnj; هر کس&zwnj; خدا را در حالى&zwnj; ملاقات&zwnj; کند که&zwnj; ما اهل&zwnj; بیت&zwnj; را دوست&zwnj;&zwnj; داشته&zwnj; باشد ، با شفاعت&zwnj; ما وارد بهشت&zwnj; مى&zwnj;شود.\r\n(محاسن&zwnj; ، ص&zwnj; 61)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n42.&nbsp;اى&zwnj; مردم&zwnj; ! از جدم&zwnj; پیامبر خدا شنیدم&zwnj; که&zwnj; مى&zwnj;فرمود : من&zwnj; شهر علم&zwnj; و دانشم&zwnj; و على&zwnj; ( ع&zwnj; ) دروازه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; ، آیا از غیر دروازه&zwnj; وارد شهر مى&zwnj;شوند ؟\r\n(امالى&zwnj; صدوق&zwnj; ، ص&zwnj; 207)\r\n------------------------------------\r\n43.&nbsp;شخصى&zwnj; به&zwnj; امام&zwnj; حسن&zwnj; - علیه&zwnj; السلام&zwnj; - عرض&zwnj; کرد : اى&zwnj; پسر پیامبر خدا چرا ما از مرگ&zwnj; اکراه&zwnj; داریم&zwnj; و آن&zwnj; را دوست&zwnj; نداریم&zwnj; ؟ حضرت&zwnj; فرمود : چون&zwnj;&zwnj; شما آخرت&zwnj; خود را خراب&zwnj; و دنیایتان&zwnj; را آباد کرده&zwnj;اید ، بنابراین&zwnj; انتقال&zwnj; از عمران&zwnj; و آبادانى&zwnj; به&zwnj; خرابى&zwnj; و ویرانى&zwnj; را دوست&zwnj; ندارید .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 44 ، ص&zwnj; 110)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n44.&nbsp;سوگند به&zwnj; خداوند ! هر کس&zwnj; ما را دوست&zwnj; داشته&zwnj; باشد ، اگر چه&zwnj; در دورترین&zwnj; نقاط مانند دیلم&zwnj; اسیر باشد ، دوستى&zwnj; ما براى&zwnj; او مفید است&zwnj; . همانا محبت&zwnj;&zwnj; ما گناهان&zwnj; فرزندان&zwnj; آدم&zwnj; را از بین&zwnj; مى&zwnj;برد ، همانطور که&zwnj; باد برگ&zwnj; درختان&zwnj; را مى&zwnj;ریزد .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 44 ، ص&zwnj; 24)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n45.&nbsp; بیشتر اهل&zwnj; کوفه&zwnj; به&zwnj; معاویه&zwnj; نوشتند : ما با تو هستیم&zwnj; ، اگر مى&zwnj;خواهى&zwnj; ما حسن&zwnj; ( ع&zwnj; ) را دستگیر مى&zwnj;کنیم&zwnj; و پیش&zwnj; تو مى&zwnj;فرستیم&zwnj; . بعد خیمه&zwnj; امام&zwnj; حسن&zwnj; ( ع&zwnj; ) را غارت&zwnj; کرده&zwnj; و آن&zwnj; حضرت&zwnj; را مجروح&zwnj; کردند.\r\n\r\n\r\nپس&zwnj; امام&zwnj;حسن&zwnj; ( ع&zwnj; ) به&zwnj; معاویه&zwnj; نوشت&zwnj; : همانا این&zwnj; امر ( حکومت&zwnj; ) و جانشینى&zwnj; پیامبر از آن&zwnj; من&zwnj; و اهل&zwnj; بیت&zwnj; من&zwnj; است&zwnj; و براى&zwnj; تو و اهل&zwnj; بیت&zwnj; تو حرام&zwnj; است&zwnj; ، من&zwnj; این&zwnj; مطلب&zwnj; را از رسول&zwnj; خدا شنیدم&zwnj; .\r\nسوگند به&zwnj; خداوند ، اگر یارانى&zwnj; شکیبا و آگاه&zwnj; به&zwnj; حق&zwnj; خویش&zwnj; مى&zwnj;یافتم&zwnj; ، تسلیم&zwnj; تو نمى&zwnj;شدم&zwnj; و آنچه&zwnj; را مى&zwnj;خواستى&zwnj; به&zwnj; تو نمى&zwnj;دادم&zwnj; .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 44 ، ص&zwnj; 45)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n46.&nbsp; اگر همه&zwnj; دنیا را تبدیل&zwnj; به&zwnj; یک&zwnj; لقمه&zwnj; غذا کنم&zwnj; و به&zwnj; انسانى&zwnj; که&zwnj; خدا را از روى&zwnj; خلوص&zwnj; عبادت&zwnj; مى&zwnj;کند بخورانم&zwnj; ، باز احساس&zwnj; مى&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در حق&zwnj; او کوتاهى&zwnj; کرده&zwnj;ام&zwnj; .و اگر از استفاده&zwnj; کردن&zwnj; کافر از دنیا جلوگیرى&zwnj; کنم&zwnj; تا به&zwnj; آن&zwnj; اندازه&zwnj; که&zwnj; جانش&zwnj; از شدت&zwnj; گرسنگى&zwnj; و تشنگى&zwnj; به&zwnj; لب&zwnj; برسد ، آنگاه&zwnj; جرعه&zwnj;اى&zwnj; آب&zwnj; به&zwnj; او بدهم&zwnj; ، خود را اسرافکار مى&zwnj;پندارم&zwnj; .\r\n(تنبیه&zwnj; الخواطر و نزهة&zwnj; النواطر ( مجموعه&zwnj; ورام&zwnj; ) ، ج&zwnj; 1 ، ص&zwnj; 350)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n47.&nbsp;والاترین&zwnj; مقام&zwnj; نزد خداوند ، از آن&zwnj; کسى&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بیشتر از همه&zwnj; به&zwnj; حقوق&zwnj; مردم&zwnj; آشنا باشد و در اداى&zwnj; آن&zwnj; حقوق&zwnj; ، بیشتر از همه&zwnj; کوشا باشد . و کسى&zwnj; که&zwnj;&zwnj; در برابر برادران&zwnj; دینى&zwnj; خود تواضع&zwnj; کند ، خداوند او را از صدیقین&zwnj; و شیعیان&zwnj; امیرالمؤمنین&zwnj; - علیه&zwnj; السلام&zwnj; - قرار مى&zwnj;دهد .\r\n(حیاة&zwnj; امام&zwnj; حسن&zwnj; بن&zwnj; على&zwnj; ، ج&zwnj; 1 ، ص&zwnj; 319)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n48.پیامبر خدا ( ص&zwnj; ) فرمود : هیچ&zwnj; بنده&zwnj;اى&zwnj; حقیقتا مؤمن&zwnj; نیست&zwnj; مگر اینکه&zwnj; نفس&zwnj; خود را شدیدتر از محاسبه&zwnj; بین&zwnj; دو شریک&zwnj; و یا محاسبه&zwnj; مولا از بنده&zwnj; خود مورد محاسبه&zwnj; قرار دهد .\r\n(بحار الانوار ، ج&zwnj; 70 ، ص&zwnj; 72)\r\n\r\n------------------------------------\r\n49.&nbsp;پیامبر خدا ( ص&zwnj; ) فرموده&zwnj; است&zwnj; : یکى&zwnj; از موجبات&zwnj; آمرزش&zwnj; گناهان&zwnj; ، مسرور کردن&zwnj; برادران&zwnj; دینى&zwnj; است&zwnj; .\r\n(مجمع&zwnj; الزوائد و منبع&zwnj; الفوائد ، ج&zwnj; 8 ، ص&zwnj; 193)\r\n\r\n\r\n------------------------------------\r\n50.&nbsp;دنیا محل&zwnj; گرفتارى&zwnj; و آزمایش&zwnj; است&zwnj; و هر چه&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj; رو به&zwnj; زوال&zwnj; و نابودى&zwnj; مى&zwnj;باشد ، و خداوند ما را از احوال&zwnj; دنیا آگاه&zwnj; کرده&zwnj; است&zwnj; تا عبرت&zwnj;&zwnj; گیریم&zwnj; ، و به&zwnj; ما وعده&zwnj; عذاب&zwnj; داده&zwnj; تا بعد از آن&zwnj; ، حجتى&zwnj; بر خدا نداشته&zwnj; باشیم&zwnj; . پس&zwnj; در این&zwnj; دنیاى&zwnj; فانى&zwnj; زهد بورزید و به&zwnj; آنچه&zwnj; باقى&zwnj; و پایدار است&zwnj; رغبت&zwnj;&zwnj; داشته&zwnj; باشید و در خفا و آشکار از خدا بترسید .\r\n(توحید صدوق&zwnj; ، ص&zwnj; 378)","content_html":"<p style=\"text-align:justify;\"><strong>سخنانی کوتاه و پرمحتوا از امام حسن مجتبی علیه السلام (1)   <\/strong><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><strong>1.<\/strong> <span style=\"font-size:8pt;\"><strong>از امام حسن (ع) سؤال  شد :<\/strong><\/span> زهد چیست  ؟ فرمود : رغبت  به  تقوى  و بى  رغبتى  به  دنیا.<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  227)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><strong>2.<\/strong> <span style=\"font-size:8pt;\"><strong>از امام حسن (ع) سؤال  شد :<\/strong><\/span> مروت  چیست  ؟ فرمود : حفظ دین  ، عزت  نفس  ، نرمش  ، احسان  ، پرداخت  حقوق  و اظ هار دوستى  نسبت  به  مردم  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  227)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>3.<span style=\"font-size:8pt;\"> از امام حسن (ع) سؤال  شد :<\/span><\/strong> کرم  چیست  ؟ فرمود : بخشش  پیش  از خواهش  و اطعام  در قحطى  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  227)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/>\n4. <span style=\"font-size:8pt;\"><strong>از امام حسن (ع) سؤال  شد :<\/strong> <\/span>بخل  چیست  ؟ فرمود : آنچه  در کف  دارى  شرف  بدانى  ، و آنچه  انفاق  کنى  تلف  شمارى  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  227)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>5.<\/strong><span style=\"font-size:8pt;\"><strong>از امام حسن (ع) سؤال  شد:<\/strong><\/span> بى  نیازى  چیست  ؟ فرمود : رضایت  نفس  به  آنچه  برایش  قسمت  شده  ، هر چند کم  باشد .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  228)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>6 .<span style=\"font-size:8pt;\"> از امام حسن (ع) سؤال  شد:<\/span><\/strong> فقر چیست  ؟ فرمود : حرص  به  هر چیز .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  228)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>7.<\/strong> <span style=\"font-size:8pt;\"><strong>از امام حسن (ع) سؤال  شد:<\/strong><\/span> شرف  چیست  ؟ فرمود : موافقت  با دوستان  و حفظ همسایگان  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  228)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>8.<\/strong> <span style=\"font-size:8pt;\"><strong>از امام حسن (ع) سؤال  شد:<\/strong><\/span> پستى  و ناکسى  چیست  ؟ فرمود : به  خود رسیدن  و بى اعتنایى  به  همسر .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  228)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>9.<\/strong> پناهنده  به  خدا آسوده  و محفوخ  است  ، و دشمنش  ترسان  و بى یاور<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  229)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>10.<\/strong> از خدا بر حذر باشید با زیادى  یاد او ، و از خدا بترسید به  وسیله  تقوى  ، و به  خدا نزدیک  شوید با طاعت  ، به  درستى  که  او نزدیک  است  و پاسخگو .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  229)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>11.<\/strong>بزرگى  کسانى  که  عظمت  خدا را دانستند این  است  که  تواضع  کنند ، و عزت  آنها که  جلال  خدا را شناختند این  است  که  برایش  زبونى  کنند ، و سلامت  آنها که  دانستند خدا چه  قدرتى  دارد این  است  که  به  او تسلیم  شوند .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  229)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>12.<\/strong> بدانید که  خدا شما را بیهوده  نیافریده  و سر خود رها نکرده  ، مدت  عمر شما را معین  کرده  ، و روزى  شما را میانتان  قسمت  کرده  ، تا هر خردمندى   اندازه  خود را بداند و بفهمد که  هر چه  برایش  مقدر است  به  او مى رسد ، و هر چه  از او نیست  به  او نخواهد رسید ، خدا خرج  دنیاى  شما را کفایت  کرده   و شما را براى  پرستش  فراغت  بخشیده  و به  شکرگزارى  تشویق  کرده  ، و ذکر و نماز را بر شما واجب  کرده  و تقوى  را به  شما سفارش  کرده  ، و آن  را نهایت  رضایت مندى  خود مقرر ساخته  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  234)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>13. <\/strong> اى  بندگان  خدا ، از خدا بپرهیزید ، و بدانید که  هر کس  از خدا بپرهیزد ، خداوند او را به  خوبى  از فتنه ها و آزمایشها برآورد و در کارش  موفق   سازد و راه  حق  را برایش  آماده  کند .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  234)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>14.<\/strong>  هیچ  مردمى  با هم  مشورت  نکند مگر اینکه  به  درستى  هدایت  شوند .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  236)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>15.<\/strong>  پستى  و ناکسى  این  است  که  شکر نعمت  نکنى  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  236)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>16.<\/strong> در طلب  مانند شخص  پیروز مکوش  ، و مانند کسى  که  تسلیم  شده  به  قدر اعتماد نکن  چون  به  دنبال  کسب  و روزى  رفتن  سنت  است  ، و میانه روى   در طلب  روزى  از عفت  است  ، و عفت  مانع  روزى  نیست  ، و حرص  موجب  زیادى  رزق  نیست  . به  درستى  که  روزى  قسمت  شده  و حرص  زدن  ،، موجب  گناه  مى شود .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  236)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>17.<\/strong> انسان  تا وعده  نداده  ، آزاد است  . اما وقتى  وعده  مى دهد زیر بار مسؤولیت  مى رود ، و تا به  وعده اش  عمل  نکند رها نخواهد شد .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  78 ، ص  113)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>18.<\/strong> آن  کس  که  بر حسن  اختیار خداوند توکل  و اعتماد کند ( و به  قضا و قدر الهى  خوشنود باشد ) آرزو نمى کند در غیر حالى  باشد که  خداوند برایش   اختیار کرده  است  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  236)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>19.<\/strong>خیرى  که  هیچ  شرى  در آن  نیست  ، شکر بر نعمت  و صبر بر مصیبت  و ناگوار است  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  237)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>20.<\/strong> آن  حضرت  - علیه  السلام  - به  مردى  که  از بیمارى  شفا یافته  بود ، فرمود : خدا یادت  کرد پس  یادش  کن  ، و از تو گذشت  پس  شکرش  کن  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  237)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>21. <\/strong> هر کس  که  پیوسته  به  مسجد رود یکى  از این  هشت  فایده  نصیبش  شود :<br \/>\nآیه  محکمه  ، دست یابى  به  برادرى  سودمند ، دانشى  تازه  ، رحمتى  مورد انتظار ، سخنى  که  او را به  راه  راست  کشد یا او را از هلاکت  برهاند ، ترک  گناهان  از شرم  مردم  و ترس  از خدا .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  238)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>22.<\/strong>  به  درستى  که  پر دیدترین  دیده ها آن  است  که  در خیر نفوذ کند ، و شنواترین  گوشها آن  است  که  تذکرى  را بشنود و از آن  سود برد ، سالمترین  دلها آن  است  که  از شبه ها پاک  باشد .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  238)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>23.<\/strong>  مردى  به  امام  حسن  - علیه  السلام  - عرض  کرد : دخترى  دارم  ، به  نظر شما با چه  کسى  وصلت  کنم  . فرمود : با کسى  که  متقى  و باایمان  باشد .<br \/>\nچون  اگر او را دوست  بدارد ، مورد احترامش  قرار مى دهد ، و اگر از او نفرت  داشته  باشد ، به  او ظ لم  نمى کند.<br \/>\n(مستظ رف  ، ج  2 ، ص  218)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>24.<\/strong> به  درستى  که  نعمت  دنیا پایدار نیست  ، نه  از آسیبش  آسودگى  هست  ، و نه  از بدیهایش  جلوگیرى  ، فریبى  است  حایل  سعادت  ، و تکیه  گاهى  است   خمیده  .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  239)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>25.<\/strong>  اى  بندگان  خدا از عبرتها پند گیرید ، و از اثر گذشتگان  متوجه  شوید ، و به  وسیله  نعمتها از نافرمانى  خدا باز ایستید ، و از پندها سود برید .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  239)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>26.<\/strong> به  درستى  که  خداوند ماه  رمضان  را میدان  مسابقه  خلق  خود ساخته  تا به  وسیله  طاعتش  به  رضاى  او سبقت  گیرند.<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  239)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>27. <\/strong> به  خدا سوگند اگر پرده  برگیرند ، معلوم  مى شود که  نیکوکار مشغول  کار نیک  خود است  و بدکار گرفتار بدکردارى  خود.<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  240)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>28. <\/strong> اى  پسرم  با هیچکس  برادرى  مکن  تا بدانى  کجا مى رود و از کجا مى آید و چه  ریشه اى  دارد ، پس  چون  خوب  از حالش  آگاه  شدى  و معاشرتش  راا پسندیدى  با او برادرى  کن  به  شرط گذشت  از لغزش  و کمک  در تنگى .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  236)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>29. <\/strong> از آن  حضرت  سؤال  شد : ترس  چیست  ؟ فرمود : دلیرى  بر دوست  و گریز از دشمن .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  227)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>30.<\/strong> ننگ  کشیدن  آسانتر از دوزخ  رفتن  است .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  237)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>31.<\/strong>  سفاهت  ، به  پستى  گراییدن  و با گمراهان  نشستن  است  .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  78 ، ص  115)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>32. <\/strong> آن  حضرت  در وصف  برادر ( دوست  ) نیکوکارش  فرمود : از همه  مردم  در چشم  من  بزرگتر بود و سر بزرگوارى  او در نظر من  کوچکى  دنیاا در چشم  او بود ، جهل  و نادانى  بر او تسلط نداشت  ، اقدام  نمى کرد مگر بعد از اطمینان  به  سودمند بودن  آن  . نه  شکایتى  داشت  و نه  خشم  و دلتنگى  .<br \/>\nبیشتر عمرش  خاموش  بود ، و چون  لب  به  سخن  مى گشود بر همه  گوینده ها چیره  بود ، ضعیف  و ناتوان  مى نمود ، اما هنگام  نبرد شیرى  درنده  بود . چون  با دانشمندان  مى نشست  به  شنیدن  شیفته تر بود تا گفتن .<br \/>\nبه  هنگام  ضرورت  سخن  ، سکوت  خود را مى شکست . نمى گفت  آنچه  را عمل  نمى کرد و عمل  مى کرد آنچه  را نمى گفت  ، چون  در برابر دو کار قرار مى گرفت  که  نمى دانست  کدام  خداپسندانه تر است  آن  را در نظر مى گرفت  که  پسند نفسش  نبود ، هیچکس  را به  خاطر کارى  که  مى توان  از آن  عذرى  آورد سرزنش  نمى کرد .<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  237)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>33. <\/strong> کسى  که  عقل  ندارد ادب  ندارد ، و کسى  که  همت  ندارد مروت  ندارد ، و کسى  که  دین  ندارد حیا ندارد. و خردمندى  موجب  معاشرت  نیکو با مردم   است  ، و به  وسیله  عقل  سعادت  هر دو عالم  به  دست  مى آید .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  78 ، ص  111)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>34.<\/strong> تعجب  مى کنم  از کسانیکه  در غذاى  جسم  خود فکر مى کنند ولى  در امور معنوى  و غذاى  جان  خویش  تفکر نمى کنند. شکم  را از طعام  مضر حفظظ مى کنند ولى  در روح  و روان  خویش  افکار پلید و پستى  را وارد مى کنند.<br \/>\n(بحار الانوار، ج  1 ، ص  218)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>35.<\/strong>حضرت  مجتبى  - علیه  الاسلام  - بهترین  جامه هاى  خود را در موقع  نماز مى پوشید ، کسانى  از آن  حضرت  سبب  این  کار را سؤال  کردند ، در جواب  فرمود : خداند جمیل  است  و جمال  و زیبایى  را دوست  دارد به  این  جهت  خود را در پیشگاه  الهى  زینت  مى کنم  ، خداوند امر فرموده  که  با زینت هاى  خود در مساجد حاضر شوید.<br \/>\n(تفسیر عیاشى  ، ج  2 ، ص  14)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>36.<\/strong> تنها چیزى  که  در این  دنیاى  فانى  ، باقى  مى ماند قرآن  است  ، پس  قرآن  را پیشوا و امام  خود قرار دهید ، تا به  راه  راست  و مستقیم  هدایت  شوید.<br \/>\nهمانا محق  ترین  مردم  به  قرآن  کسانى  هستند که  بدان  عمل  کنند اگر چه  آن  را حفظ نکرده  باشند ، و دورترین  افراد از قرآن  کسانى  هستند که  به  دستورات  آن  عمل  نکنند گرچه  قارى  و خواننده  آن  باشند.<br \/>\n(ارشاد القلوب  ، ص  102)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><strong>37.<\/strong> اى  مردم  هر کس  براى  خدا اخلاص  ورزد و سخن  او را راهنماى  خود قرار دهد به  راهى  که  درست تر و استوارتر است  هدایت  مى شود و خداوند او را براى  آگاهى  و هوشیارى  توفیق  داده  و به  عاقبت  خوش  کمک  کرده  است.<br \/>\n(تحف  العقول  ، ص  229)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>38.<\/strong>  پرسش  صحیح  نیمى  از علم  است  ، و مدارا کردن  با مردم  نیمى  از عقل  است  ، و اقتصاد و اعتدال  در زندگى  نیمى  از مخارج  است .<br \/>\n(شرح  نهج  البلاغه  ابن  ابى  الحدید ، ج  18 ، ص  108)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>39.<\/strong> بیشترین  زیرکى  ، ترس  از خدا و پرهیزکارى  است  و بیشترین  نادانى  ، عیاشى  و شهوترانى  است .<br \/>\n(حلیه  الاولیاء ، ج  2 ، ص  37)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>40.<\/strong>  مادرم  فاطمه  ( س  ) را دیدم  که  شب  جمعه  تا صبح  مشغول  عبادت  و رکوع  و سجود بود و شنیدم  که  براى  مؤمنین  دعا مى کرد و اسامى  آنان  را ذکر مى نمود و براى  آنان  بسیار دعا مى کرد ولى  براى  خودش  دعا نکرد ، پس  به  او عرض  کردم  : مادر چرا همان  طور که  براى  دیگران  دعا کردى  براى  خودت  دعا نکردى  ، فرمودند : پسرم  ، اول  همسایه  را مقدم  دار و سپس  خود و اهل  خانه  را .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  43 ، ص  81)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>41. <\/strong> رسول  خدا ( ص  ) فرمود : محبت  و دوستى  ما اهل  بیت  را اختیار کنید ، چون  هر کس  خدا را در حالى  ملاقات  کند که  ما اهل  بیت  را دوست   داشته  باشد ، با شفاعت  ما وارد بهشت  مى شود.<br \/>\n(محاسن  ، ص  61)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>42.<\/strong> اى  مردم  ! از جدم  پیامبر خدا شنیدم  که  مى فرمود : من  شهر علم  و دانشم  و على  ( ع  ) دروازه  آن  است  ، آیا از غیر دروازه  وارد شهر مى شوند ؟<br \/>\n(امالى  صدوق  ، ص  207)<br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>43.<\/strong> شخصى  به  امام  حسن  - علیه  السلام  - عرض  کرد : اى  پسر پیامبر خدا چرا ما از مرگ  اکراه  داریم  و آن  را دوست  نداریم  ؟ حضرت  فرمود : چون   شما آخرت  خود را خراب  و دنیایتان  را آباد کرده اید ، بنابراین  انتقال  از عمران  و آبادانى  به  خرابى  و ویرانى  را دوست  ندارید .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  44 ، ص  110)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>44.<\/strong> سوگند به  خداوند ! هر کس  ما را دوست  داشته  باشد ، اگر چه  در دورترین  نقاط مانند دیلم  اسیر باشد ، دوستى  ما براى  او مفید است  . همانا محبت   ما گناهان  فرزندان  آدم  را از بین  مى برد ، همانطور که  باد برگ  درختان  را مى ریزد .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  44 ، ص  24)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>45.<\/strong>  بیشتر اهل  کوفه  به  معاویه  نوشتند : ما با تو هستیم  ، اگر مى خواهى  ما حسن  ( ع  ) را دستگیر مى کنیم  و پیش  تو مى فرستیم  . بعد خیمه  امام  حسن  ( ع  ) را غارت  کرده  و آن  حضرت  را مجروح  کردند.<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nپس  امام حسن  ( ع  ) به  معاویه  نوشت  : همانا این  امر ( حکومت  ) و جانشینى  پیامبر از آن  من  و اهل  بیت  من  است  و براى  تو و اهل  بیت  تو حرام  است  ، من  این  مطلب  را از رسول  خدا شنیدم  .<br \/>\nسوگند به  خداوند ، اگر یارانى  شکیبا و آگاه  به  حق  خویش  مى یافتم  ، تسلیم  تو نمى شدم  و آنچه  را مى خواستى  به  تو نمى دادم  .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  44 ، ص  45)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>46.<\/strong>  اگر همه  دنیا را تبدیل  به  یک  لقمه  غذا کنم  و به  انسانى  که  خدا را از روى  خلوص  عبادت  مى کند بخورانم  ، باز احساس  مى کنم  که  در حق  او کوتاهى  کرده ام  .و اگر از استفاده  کردن  کافر از دنیا جلوگیرى  کنم  تا به  آن  اندازه  که  جانش  از شدت  گرسنگى  و تشنگى  به  لب  برسد ، آنگاه  جرعه اى  آب  به  او بدهم  ، خود را اسرافکار مى پندارم  .<br \/>\n(تنبیه  الخواطر و نزهة  النواطر ( مجموعه  ورام  ) ، ج  1 ، ص  350)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>47.<\/strong> والاترین  مقام  نزد خداوند ، از آن  کسى  است  که  بیشتر از همه  به  حقوق  مردم  آشنا باشد و در اداى  آن  حقوق  ، بیشتر از همه  کوشا باشد . و کسى  که   در برابر برادران  دینى  خود تواضع  کند ، خداوند او را از صدیقین  و شیعیان  امیرالمؤمنین  - علیه  السلام  - قرار مى دهد .<br \/>\n(حیاة  امام  حسن  بن  على  ، ج  1 ، ص  319)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>48.<\/strong>پیامبر خدا ( ص  ) فرمود : هیچ  بنده اى  حقیقتا مؤمن  نیست  مگر اینکه  نفس  خود را شدیدتر از محاسبه  بین  دو شریک  و یا محاسبه  مولا از بنده  خود مورد محاسبه  قرار دهد .<br \/>\n(بحار الانوار ، ج  70 ، ص  72)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>49.<\/strong> پیامبر خدا ( ص  ) فرموده  است  : یکى  از موجبات  آمرزش  گناهان  ، مسرور کردن  برادران  دینى  است  .<br \/>\n(مجمع  الزوائد و منبع  الفوائد ، ج  8 ، ص  193)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"color:rgb(255,153,0);\">------------------------------------<\/span><br \/><strong>50.<\/strong> دنیا محل  گرفتارى  و آزمایش  است  و هر چه  در آن  است  رو به  زوال  و نابودى  مى باشد ، و خداوند ما را از احوال  دنیا آگاه  کرده  است  تا عبرت   گیریم  ، و به  ما وعده  عذاب  داده  تا بعد از آن  ، حجتى  بر خدا نداشته  باشیم  . پس  در این  دنیاى  فانى  زهد بورزید و به  آنچه  باقى  و پایدار است  رغبت   داشته  باشید و در خفا و آشکار از خدا بترسید .<br \/>\n(توحید صدوق  ، ص  378)<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2017-06-09 22:19:40","content_date_event":"2017-06-09 22:19:40","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2017-06-09 22:39:04","content_date_register":"2017-06-09 22:21:09","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":75830,"eid":75830,"attach_title":"میلاد با سعادت امام حسن مجتبی (ع) ، کریم اهل بیت مبارک باد","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644_150_77.webp","300":".\/cache\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644_300_154.webp","400":".\/cache\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644_400_205.webp","600":".\/cache\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644_600_308.webp","900":".\/cache\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644_900_462.webp","1200":".\/cache\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644_1200_615.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2737956644,"files":{"original":{"url":".\/file\/186\/attach\/201706\/231705_2737956644.jpg","width":1400,"height":718,"size":0}}}]}]]